maandag 15 maart 2010

Aspirant-ledenavond dinsdag 9 maart


Dolph Kessler vertelt


Hoe maak je een fotoboek?


Aspirantlid Ria Kock


Paparazzo?


Even voelen...


Aspirantencommissieleden Jeanette Bos, Caroline Grijssen, Eric Kampherbeek en (op de achtergrond) Jaap Bijsterbosch


Genevieve Ruocco toont haar foto's van het North Sea Jazzfestival


Evelien Kooijman met gebonden portfolio


Alle foto's gemaakt door André Homan

donderdag 11 maart 2010

Glaswerk in Blurbboekjes van Tom Meerman

Met een lijst van te bezoeken woonhuizen en musea vloog ik onlangs naar Londen, om er glaasjes te fotograferen. Tot mijn vreugde scoorde ik op 10 kilometer hoogte al mijn eerste, inschattend dat dat beeld niet meer overtroffen zou worden, die reis. Dat kwam uit. Veel glas zag ik wel, maar zulk licht niet meer. Vijftien musea later had ik toch geen collectie voor een nieuw boekje.
Dat had ik al wel uit Parijs, India, Nijmegen (Valkhof museum), en verder van overal op de wereld.
Bij Blurb kan je met me mee op reis -virtueel dan. En in Verres de Paris vertel ik over wat dat glaswerk betekent.



L' histoire se répète
By Tom Meerman-Triton


Reflections and tr...
By Tom Meerman-Triton

vrijdag 5 maart 2010

Treincoupé - Nieuw Blurbboek en expositie Jaap Bijsterbosch

Jaap Bijsterbosch is een van die fotografen die je goed in de gaten kan houden door veel naar zijn weblog te gaan. Daar zie je allerlei series foto's ontstaan en op een goed moment exposeert hij zo'n serie. Bijvoorbeeld: de Diemerlandschappen. Zeer onlangs las ik dat zijn serie Treincoupé in een Blurbboek was samengevat. En er is een raamexpositie bij Studio Franjo in Amsterdam, vanaf vandaag, 5 maart,  tot 11 april.

Even wat vragen aan Jaap.
Wanner ben je met die treinfoto's begonnen?  En wist je toen al meteen dat het een langlopend project zou kunnen worden?
"Op een dag zat ik in de trein en zag tegenover me allemaal slapende mannen. Het leek wel een toneelstuk. Ik had een camera bij me, en voordat ik het wist had ik de situatie gefotografeerd. Al snel ging ik geen trein meer in zonder camera.
Soms ga ik de trein in, uitsluitend met het doel om te fotograferen.
Om op het tweede deel van je vraag te antwoorden, nee dat ik wist ik niet. En ik ben er ook nog niet klaar mee, de expositie en het bijbehorende boek zijn een tussenstation, even de benen strekken. Hierna wil ik verder gaan en meer dan eerst ook letten op de bijzondere en snel verandererende lichtval, zoals die zich vaak in de treincoupé afspeelt."

Ik vroeg me af hoe je te werk gaat. Weten alle gefotografeerden dat ze onderweg
door jou gefotografeerd worden?

"Ik fotografeer met een verborgen camera. Dit om de situatie niet te beïnvloeden. Wel vertel ik vaak achteraf dat ik foto’s heb gemaakt. De meeste reacties zijn positief. Als iemand duidelijk niet wil, dan maak of gebruik ik de foto niet.
Als men niet wil, is het meestal uit een angst de privacy te verliezen. Hoewel ik dat persoonlijk onzin vindt, immers men heeft geen privacy in een publieke treincoupé, respecteer ik dat. 
Het komt ook voor dat mensen al opstappen, voordat ik überhaupt een vraag kan stellen.
Hoe ik verborgen  fotografeer? Tja, keukengeheimen… Wel met een cameraatje wat ik er speciaal voor hebt gekocht."

Als mensen het in de gaten krijgen, wat gebeurt er dan? Ik kan me zo maar
voorstellen dat je wel een paar leuke verhalen hebt.

"Mensen hebben het eigenlijk nooit in de gaten, mijn systeem van verborgen camera werkt goed…… De leukste was in Zwitserland. Een wat oudere vrouw geloofde het pas toen ze foto zag. Ze kon zich niet voorstellen dat ik een foto had gemaakt. Ein Photo von mir? Ach Mensch, Ich bin jah viel zu alt.
Negatieve reacties zijn er weinig en ik vergeet ze zo snel mogelijk.


Je treint nogal wat af, zie ik.  Zijn de foto's op heel veel verschillende plekken gemaakt of is de bulk op een vast traject gemaakt?
"De foto’s zijn overal in Nederland gemaakt, en ook in Zwitserland, België, Duitsland, Engeland, Polen, Italië. De trein is mijn favoriete vervoermiddel.

En probeer je ALTIJD een foto te maken, of maar af en toe?
"Meestal wil ik foto’s maken. Niet altijd gebeurt er wat. Als ik met de trein ga neem ik meestal mijn treincamera mee."

Je wilt, zeg je op je weblog, een soort fictieve treinreis maken. Waar voert die heen?
"Waarheen, geen idee. Eeuwige Roem? Alle gekheid op een stokje: Wat zich
afspeelt in de trein is beschouw ik als een film met als titel: Onderweg. Een waar dat precies is…. Ik vind het onderweg zijn ook veel interessanter dan het aankomen."


Raamexpositie Studio Franjo:
5 maart 2010 tot en met 11 april 2010.
2-e van der Helststraat 1073 AH Amsterdam
Open:             9 tot en met 23 uur, dagelijks.

woensdag 3 maart 2010

Fotoveiling Haiti levert dik 36 mille op

De meest recente fotoveiling van PhotoQ heeft een opbrengst van 36.181 euro gehaald en is daarmee wat de organisatoren betreft een enorm succes geworden. Het hele bedrag wordt gestort op de rekening van het weeshuis in Haiti dat aan het begin door de organisatoren van de veiling als bestemming is vastgesteld.

Van de 198 aangeboden foto’s zijn er 131 verkocht. Op 67 foto’s is niet geboden.
Ik heb mijn steentje bij mogen dragen met een foto uit de serie PUUR. Trotse tienermoeders,
de foto van Amiso & Jermaine bracht 390 euro op :)
Meer via PhotoQ.nl

zondag 14 februari 2010

World press Photo 2010


De presentatie van de reeks winnaars van de diverse prijzen van de World Press Photo begint altijd met de 'rustige' categorieën zoals portret en natuur, lunst en cultuur, om dan via sport door te gaan naar het 'harde' nieuws. De keuze van de winnende foto's in die volgorde levert dan een prachtige opbouw.
Bij de portretten kreeg Annie van Gemert een tweede prijs voor haar serie Jongens en Meisjes. Namens alle GKf leden van harte gefeliciteerd Annie!
Ook enkele andere Nederlandse fotografen kregen een prijs in deze categorie.
De opbouw van de reeks wordt ten slotte afgebroken met dé winnende foto. En wanneer die op het doek verschijnt, de beelden worden allemaal met een beamer op een scherm vertoond, is dat soms, en ook dit jaar, een beetje een vreemd moment, omdat de keuze zo breekt met de opbouw van de reeks foto's die je tot dan toe gezien hebt: van rustig tot heftig, en dan dit weer rustige beeld als winnende afsluiting. Toch denk ik dat een keuze voor zo'n wat afstandelijkere foto wel goed is, het is tenminste een enigszins uniek beeld, rellen en geweld zijn misschien wel te vaak vertoond, en te simplistisch om lang houdbaar te zijn.
Naast de prijzen waren er vermeldingen voor foto's van amateurs, zoals de stervende Iraanse demonstrante en een wat vreemde serie van een naakte Chinese man die op die manier zijn protest tegen wandaden van het regime aldaar verbeeldde. De totale serie foto's vertoonde wel een mooie balans, er leek duidelijk een zekere samenhang in de foto's van al die verschillende onderwerpen, wat wijst op een jury die heel goed weet waar ze mee bezig was, en dat uit een verzameling van meer dan 100.000 foto's, dat is niet niks.

dinsdag 9 februari 2010

Het Veer van Istanbul - Nieuw boek van Nicole Segers en Irene van der Linde


‘Turkije is als een schip dat naar het westen vaart, terwijl
de mensen op het schip naar het oosten lopen.’ Irene
van der Linde.


Op zaterdag 13 februari verschijnt van documentair fotografe Nicole Segers en schrijfster Irene van der Linde: Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus. Een unieke combinatie van fotodocumentaire en literaire non-fictie. Per veerpont pendelen Irene van der Linde en Nicole Segers tussen de Europese en Aziatische oever van Istanbul. Van der Linde volgt de levens van uiteenlopende stadsbewoners. Segers blikt vanaf de boot over het water en verbeeldt de grens.

Net als de veerpont bevindt Turkije zich tussen twee continenten. Vaart het land richting Europa, of zal het toch de andere kant op gaan? Voor veel Europeanen valt Turkije buiten de Europese Unie, de Bosporus  vorm de grens: daar begint Azië en de islam. In Turkije zelf ligt dat anders. Daar zijn het juist  conservatieve islamieten die toenadering zoeken tot het Europese continent, terwijl westers georiënteerde seculieren zich ervan afkeren: zij zien in Europa geen bondgenoot meer. ‘L’Europe?
Pourqoui?’ zo roept de sopraanzangeres Ece uit.
Beeldredactie voor boek en tentoonstelling zijn het resultaat van een intensieve
samenwerking tussen fotograaf Nicole Segers en redacteur Marc Prüst. Samen creëerden
zij een beeldverhaal dat perfect de verschillen en overeenkomsten tussen Azië en Europa,
Oost en West aangeeft. Het laat zien hoe het veer beide oevers van de Bosporus verbindt.

Kunsthal
Op zaterdag 13 februari om 17.30 uur vindt in de Kunsthal te Rotterdam de presentatie van het boek en de opening van de tentoonstelling Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus plaats door cabaretière Nilgün Yerli. (de Kunsthal, Westzeedijk 341, Rotterdam, tentoonstelling t/m 18 april)





Nicole Segers
Nicole Segers (1960) is documentair fotograaf. Ze publiceert haar werk in binnen- en buitenland. In 2004 exposeerde zij werk uit Het einde van Europa in de Kunsthal te Rotterdam en werkte zij samen met Rem Koolhaas voor The Image of Europe in Brussel.
Foto’s uit Het veer exposeerde ze in Fort Europa (Almere, 2007), Breda Photo (2008) en het
Amsterdamse Centrum voor Fotografie (2009).

Marc Prüst
Marc Prüst (1975) is freelance fotografie adviseur en curator. Na een studie Internationale
Betrekkingen en Japans, werkte hij enkele jaren voor World Press Photo in Amsterdam. Na
afronding van het boek en tentoonstellingsproject Things As They Are, Photojournalism in
Context since 1955, vertrok hij naar Agence VU’ in Parijs om daar de culture activiteiten van
het agentschap te ontwikkelen. Sinds 2009 werkt hij als zelfstandig adviseur met fotografen
en instellingen wereldwijd.



Fragment uit Het veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus

Ik draai me om en zie drie giechelende jonge vrouwen, alledrie strak gehoofddoekt, alledrie gehuld in jassen tot over hun enkels. Ze kijken me brutaal en tegelijkertijd nieuwsgierig aan. De dunste en langste van hen stelt zich voor. ‘Kübra’, mompelt ze, nu opeens verlegen. Ze heeft een smal gezicht, een spitse neus en onderzoekende lichtbruine ogen.
‘Dit is mijn zus Meryem.’ Kübra wijst naar een kleine en wat mollige glimlachende jonge vrouw rechts naast haar. ‘En dat is mijn vriendin Ayşe.’ Ayşe slaat haar ogen neer. ‘We willen graag Engels spreken’, stelt Kübra en ze begint direct: ‘What do you believe?’
‘Eeehh.’ Ik aarzel.
‘Which God, I mean’, verklaart ze ongeduldig.
Ik geloof niet, maar aangezien ‘niet geloven’ geen optie is in Kübra’s laatste vraag en protestant de achtergrond is van mijn familie, hoor ik mezelf ‘protestant’ antwoorden.
Kübra knikt, dat kent ze wel, en wijst vragend naar de fotografe, mijn reisgenote.
‘Catholic’, mompelt zij.
‘Oh!’ kirt ze nu opgewonden en vertaalt het voor de andere twee. ‘Catholic and protestant together. Nice!’
‘And muslim.’ Ze wijst met haar vinger op haarzelf, haar zus en haar vriendin.
‘What you think of our headscarf?’ Kübra kijkt me met wijd opengesperde ogen verwachtingsvol aan, haar dunne wenkbrauwen nieuwsgierig een beetje omhoog getrokken.
‘Do you think it is right or wrong...?’ (Irene van der Linde)





Irene van der Linde & Nicole Segers, Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de
Bosporus, Uitgeverij Lemniscaat /Geb. 592 pagina’s/Prijs: € 37,50
ISBN 978 90 477 0215 3

zondag 7 februari 2010

Waarom naar Gaza? Nieuw boek van Jaap Voigt

Half maart verschijnt het nieuwe boek Waarom naar Gaza? van Jaap Voigt met wie Hapé Smeele eerder samen het boek 'Leven en werken in het ritme van de seizoenen' maakte.
In 2007 en 2008 heeft Jaap drie reizen naar Gaza gemaakt. Een gebied waar het lastig is om zelf licht te blijven en het licht in de situatie te blijven zien. Dit boek gaat over zijn ervaringen aldaar en zijn eigen jeugdherinneringen die zij (onverwacht) opriepen.

De situatie in Gaza is zo schokkend dat de ‘wereld’, dat wil zeggen mensen in de wereld, zich hier voortdurend van afwenden. Die afwending is begrijpelijk, want wie wel in dit ‘zwarte gat’ wenst te kijken, wordt direct geconfronteerd met zijn eigen onverwerkte ervaringen. Het conflict tussen de Palestijnen en Israëli’s, waarvan Gaza één van de belichamingen is, werkt namelijk als een vergrootglas voor de onverwerkte ervaringen van ieder mens en iedere collectiviteit.

Jaap is geen politicus en geen bestuurder. Dit boek biedt dan ook geen inzichten of mogelijke oplossingsrichtingen op die vlakken. Het boek gaat over wat hij zelf tegen kwam bij het volgen van zijn wens om licht te laten schijnen op zo’n donkere plek. Het is ook een ander boek geworden dan de meeste mensen die hem kennen wellicht verwachten. Van de leraar in hem, die de spijker op z’n kop wil slaan via onderbouwingen, beschouwingen en overzichten, is vrijwel niets terug te vinden. In dit boek is hij een verhalenverteller. Een grote verandering in zijn leven, die hem veel vreugde geeft.


Vorm
Loes Vreedeveld heeft een aantal foto’s op een subtiele wijze bewerkt. De vormgeving was in handen van Mark Schalken. Het boek telt 236 pagina’s, inclusief de uitklapfoto’s van Loes, en heeft een hardcover linnen omslag.

Bestellen
Het boek is alleen te koop via de website (www.jaapvoigt.nl ), waarop ook nog aanvullende informatie staat. Of je kunt het direct bestellen door een email te sturen aan erikvanzwoll@planet.nl. 
Zet duidelijk je naam en adres in de email en je ontvangt dan het boek half maart thuis met een rekening. Het boek kost 28,- euro en wordt gratis verzonden.
 


Lezing en boekpresentatie
Op maandag 12 april geeft Jaap een lezing over ‘Licht in het donker laten schijnen’. Dan wordt het boek aan de buitenwereld gepresenteerd. De lezing is in de Kamers in Amersfoort. Via hun website kun je reserveren voor de lezing. De entree is 12,50 en de avond begint om 20 uur.
De Kamers
Wezeperberg 1 te Amersfoort
reserveren lezing via  www.dekamers.nl/agenda.asp


Met een warme winterse groet,

Hapé Smeele

zaterdag 23 januari 2010

DROP/GKf


DROP FM, radio station voor en door jongeren, heeft een afgevaardigde van de GKf gevraagd langs te komen voor een interview. Als Amsterdammer en betrokken bij de jeugd en natuurlijk de GKf, heeft René Gerritsen zich aangemeld als vrijwilliger voor het i'view. In 7 min. werd een diepgravend gesprek gevoerd over 'iets te vieren!' 65 jaar GKf, waarom de GKf en de discussie over digitaal versus analoog!
http://amsterdamfmdrop.blogspot.com/

vrijdag 22 januari 2010

PhotoQ fotoveiling voor Haïti


MeRy's PUUR. Amiso & Jermaine gaan mee in de fotoveiling van Photoq met de opbrengst voor Haïti!

Hier kunt u bieden op deze foto en op nog veel meer mooie en bijzondere foto's: Fotoveiling PhotoQ.nl

woensdag 20 januari 2010

Fotografenactie voor Haiti op het Rembrandtplein, Donderdag 21 jan

Fotografen in actie voor Haiti

Jouw portret op het enorme videoscherm op het Rembrandtplein?
Het kan!
Morgen, donderdag 21 januari,  tussen 12 en 21 uur! 
Laat een foto van je zelf maken en steun de aardbevingsslachtoffers in Haiti.

Fotografen van beroepsvereniging GKf en Fotobureau Hollandse Hoogte maken donderdag van 12.00  tot 21.00 uur portretfoto's in de Escape op het Rembrandtplein in Amsterdam.

Voor slechts 15 euro kan jij je daar laten fotograferen,  een kwartier later zal je 30 seconden lang te zien zijn op het enorme videoscherm buiten op het Rembrandtplein. Ook daar wordt een foto van gemaakt, die je later kan downloaden en zelf printen.

De fotografen doen dit uiteraard belangeloos, ook zijn er verder geen onkosten. Het hele bedrag wat hiermee wordt opgehaald gaat direct naar Giro 555 voor de aardbevingsslachtoffers in Haiti.

Pak je 30 seconden van roem
en kom morgen tussen 12 en 21 uur naar de Escape op het Rembrandtplein, Amsterdam. Steun Haiti!

-------------------
Ben je fotograaf, wil je meedoen? Meld je aan op onderstaand mailadres
Meer info
michiel@wijnbergh.nl

Nieuwjaarsdiner foto's

Twee samengestelde foto's van het Nieuwjaarsdiner in de Melkweggalerie. Het was een buitengewoon mooie avond!

Klik foto's om ze groot te zien.

Foto's van Gon Buurman:








En van Eduard de Kam:

zondag 17 januari 2010

Een Oergezellig diner!


Beste collega's, wat was het een ontzettend leuke avond in de Melkweg galerie. Een heerlijk diner in een heel bijzondere ambiance, onze eigen jubileum tentoonstelling! Dat smaakt naar meer!! Dit gaat een leuk jaar worden.
Hier de oergezellige flitsfoto. Ik heb ongeveer 20 flitsers geteld. Nee ze zijn niet allemaal steeds afgegaan, en het effect is niet heel extreem, maar het is een levendig en vrolijk beeld.

vrijdag 8 januari 2010

Kleine camera (maar wel digitaal)


Bij het schrijven voor P|f krijg ik zo nu en dan een nieuwe camera in handen om te testen. Net achter de rug, de Leica X1, een mooie kleine digitale camera. Het lijkt een compact, hij werkt als een compact, maar het is het niet. Dat komt door het gebruik van een veel grotere sensor, in dit geval dezelfde Sony sensor als Nikon in bijvoorbeeld de D300 gebruikt. De kwaliteit van de foto's is daar dan ook naar, ook bij weinig licht kun je er naar hartenlust mee fotograferen. Het objectief is een vaste 24 mm, F/2.8, dat geeft dus op deze sensor een beeldhoek als een 35 mm op kleinbeeld, heel handig vind ik. Aan elke camera moet je even wennen, elke camera heeft wel wat beperkingen. Bij deze is het dat de knopjes voor sluitertijd en diafragma wat te gemakkelijk van hun positie draaien, met onverwachte effecten als gevolg. Het lijkt me gezien de prijs wel een camera voor de echte liefhebbers, maar die kunnen er wel echt van genieten als ze tenminste de X1 ook kopen om er echt mee te gaan fotograferen.

zondag 3 januari 2010

Grote camera (obscura, dat wel)


Deze foto is tijdens mijn vakantie gemaakt op North Uist, één van de westelijke eilanden bij Schotland. Het is een kunstproject. Er is een aantal projecten uitgevoerd die op de meest afgelegen plekken zijn geplaatst: het einde van de weg. En op die eilanden ben je al aan het einde van de wereld, dus deze kunstwerken liggen echt afgelegen. Een beetje geluk is nodig om ze te vinden, want er staan nauwelijks aanwijzingen om ze te vinden. Dit is een hut, gebouwd in de oude stijl, al sinds het jaar nul gangbaar, maar het is bijzonder. Wanneer je naar binnengaat krijg je op de muur een afbeelding te zien van wat er buiten is: het is een camera obscura. Hoewel, er wordt een lens gebruikt om wat meer licht en scherpte binnen te krijgen, want het is niet helemaal donker binnen, dan zou je het bankje niet kunnen vinden waarop je even kunt gaan zitten. De naam van dit werk is 'Hut of the Shadows', van Chris Drury.

zaterdag 2 januari 2010

2010


Alle vrienden en bekenden die ons kaartje nog niet direct ontvangen hebben, toch ook een prettig 2010.
Mijn eerste bericht hier, en is het nu een mogelijkheid dat de lezers in hun reacties hun kaarten plaatsen?

donderdag 17 december 2009

Voormalige brouwerij als bedrijfsverzamelgebouw

In Kopenhagen is een broedplaats, bedrijfsverzamelgebouw ontstaan in een afgedankt gebouw van de Carlsberg brouwerij.
Deze dames kwam ik daar tegen op de vijfde etage. Lunchen met wijds uitzicht. Ik zou het precies zo doen.

Buiten vriest het licht.

zaterdag 12 december 2009

Aspirant-ledenavond maandag 8 december


Hans van den Bogaard vertelt over zijn fotografie van Museum Vrolik, de anatomische collectie van het AMC




Uit zijn project is het boek Verzamelaars van vorm voortgekomen, dat onlangs is verschenen.




Dirk J. Wiersma presenteert zijn boek Mineraal En Steen Ontsloten


Aspirant-lid Erika Blikman (r) vraagt om feedback over haar portfolio.


Alle foto's zijn gemaakt door André Homan (aspirant-lid GKf)

dinsdag 8 december 2009

Theo Niekus geinterviewd

Liza de Rijk heeft Theo Niekus geïnterviewd voor de website De Recensent.  Reden was natuurlijk het verschijnen van het 1e nummer van zijn foto tijdschrift 'Report'. Het interview gaat niet zozeer over het tijdschrift maar meer in het algemeen over de manier waarop Niekus fotografeert en de ontwikkelingen die hij daar de laatste tijd in heeft gemaakt. Het interview is hier te vinden.

maandag 7 december 2009

Fotoprijs voor Inge Hondebrink


Inge Hondebrink wint fotoprijs

Inge Hondebrink, won op 16 oktober 2009 de tweede prijs in een wedstrijd voor beroepsfotografen. Dit jaar vroegen organisatoren Fonds Slachtofferhulp en Canon Nederland om werk in te sturen dat de veerkracht van slachtoffers van een misdrijf, verkeersongeluk of ramp in beeld brengt. Tientallen fotografen gaven gehoor aan de oproep; de jury noemde de inzendingen van hoge kwaliteit.
Inge Hondebrink stuurde drie van de foto's in die ze maakte voor Perspectief, een verhalenbundel die is uitgebracht door Revalidatie Nederland. In de bundel vertellen mensen die om uiteenlopende redenen moesten revalideren over hun ervaringen.
Perspectief kan voor € 9,50 worden besteld op www.revalidatienederland.nl/bestellen_perspectief. De foto's uit het boek zijn te zien op een reizende expositie, die op dit moment bij het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam is.

Inge Hondebrink ontving de prijs uit handen van prof. mr. Pieter van Vollenhoven

vrijdag 4 december 2009

Een kleine impressie van Paris Photo 2009



Goos v.d. Veen en ik zijn meteen na aankomst in Parijs naar Paris Photo gegaan, het was er erg druk maar we liepen meteen Annie van Gemert tegen het lijf die al twee dagen aan't lobbyen was voor haar prachtige nieuwe boek "Jongens en Meisjes". Duizenden foto's hangen er en omdat alle genres door elkaar hangen begint het je na een uur te duizelen en kan je niet anders meer dan oppervlakkig kijken. Het is onmogelijk om de bij sommige foto's hoognodige informatie allemaal te lezen, ondanks dat, veel goed werk gezien. Ik dacht dat de trend was om weer kleinere afdrukken te exposeren maar er hingen veel grote lappen, vaak zonder dat het mijns inziens iets toe voegde aan het werk. ik denk dat kleiner in veel gevallen beter was geweest. Opvallend is dat veel van de oude beroemde foto's die er te zien waren, het nog steeds geweldig doen en niets van hun glans verloren hebben, zelfs op klein formaat.





Nederland is goed vertegenwoordigt, o.a met prachtige foto's van Koos Breukel, hele grote portretten van Lucian Freud en, ook heel groot, de geheel door chemicaliën verkleurde handen van Sally Mann (kijk op de Paris Photo site). Ook een mooi groot meisjesportret van Hellen van Meene gezien. Bijna iedereen was het erover eens dat het werk van de Chinees Yao Lu er uit sprong. Landschappen in de vorm van oude Chinese prenten, compleet met rood stempel, heel esthetisch, tot dat je dichterbij kijkend ontdekt dat het gemonteerde beelden zijn van afval hopen die met groen doek afgedekt zijn, een gebruikelijke Chinese manier om van afval af te komen...  Kijk hier .
Ik was gecharmeerd van de, ook weer grote, stillevens met een enkel gedroogd en opgekruld blad met een prachtige nervenstruktuur (naam fotograaf vergeten) en wat stillevens met grijze flesjes die net potloodtekeningen leken, maar s'avonds bleek dat niemand die foto's opgemerkt had, wel herinnerde iedereen zich een niet al te beste foto van een vrouw met haar geslacht open en bloot naar de kijker gericht, ook weer meer dan levensgroot, zo zie je maar... it's all in the eye of the beholder.

Tekst en foto's: Camilla van Zuylen








dinsdag 1 december 2009

Crossing Geeren-Zuid

Urban Exploring us...
By www.MeRy.com


Vandaag -op Wereld Aids Dag- mijn nieuwste boek geupload bij Blurb: Crossing Geeren-Zuid, stills voor mijn 'urban exploring'-achtige serie Traces Of Silence... have a peak here, preview available :) Het was een genot om weer eens met mijn F100 op pad te gaan en ouderwetsche E6 cross foto's te maken...kan geen Photoshop tegenop!

donderdag 19 november 2009

Anja de Jong 51° 49' N 04° 40' O

Nog slechts zes dagen is de overzichtstentoonstelling
51° 49' N 04° 40' O – Fotoprojecten van Anja de Jong 2004-2009
in het Centrum voor Beeldende Kunst in Dordrecht te bezoeken.



Op vrijdag 20 en zaterdag 21 november van 12-17uur en woensdag
25 t/m zaterdag 28 november eveneens van 12-17uur is het CBK,
Voorstraat 180, Dordrecht voor deze tentoonstelling nog geopend.

Verdere info:  www.anjadejong.nl  en  www.cbkdordrecht.nl

Het tijdens de opening van de tentoonstelling gepresenteerde boek
“Berlin’s Covered History” is in CBK en via mijn website te koop.

In De Volkskrant van 31oktober een recensie door Merel Bem:
zie  www.volkskrant.nl/recensies


Met vriendelijke groet,

Anja de Jong

maandag 16 november 2009

Flitsende GKf'ers


Dit Rembrandteske tafereel is afgelopen woensdag 11/11 tot stand gekomen. 9 GKf'ers waren samen gekomen om zich te buigen over de geheimen van het Nikon flitssyteem. Het nuttige en aangename werd deze avond gecombineerd. Het smaakte zo naar meer dat we gaan zoeken naar andere 'technische' onderwerpen waar we met elkaar in kunnen duiken. Zijn er suggesties? Mail Lizet of René Gerritsen.
Overigens is deze afbeelding samengesteld uit twee verschillende opnames, het hadden er ook meer kunnen zijn (transparantie!).

dinsdag 3 november 2009

Theo Niekus komt met eigen fotomagazine Report

Theo Niekus gaat een eigen fotomagazine uitgeven, zo lees ik op de GKfsite en Photoq. Ik hou van fototijdschriften. Het bericht maakt me nieuwsgierig. Effe vragen.


Hallo Theo,
Ik lees op de GKf-site dat je een nieuw fotomagazine leven aan het inblazen bent. Het heet Report, het wordt 48 pagina's dik, en op al die pagina's uitsluitend aflopende kleurenfoto's van jou hand. "Geen wit, geen zwart, geen tekst" staat er.
Natuurlijk wil ik dat hebben, bij deze mijn bestelling. En dan ook maar gesigneerd ook en met opdracht.
Maar omdat ik dus niet kan verwachten dat je in je eerste nummer een mooi redactioneel schrijft waarin al mijn nog niet gestelde vragen worden beantwoord, ga ik je die vragen maar even stellen.



Om te beginnen: Wanneer komt het eerste nummer, Report #1, uit?
Het eerste nummer van REPORT, #1 wordt 24 november bij mij afgeleverd, dan gaan eerst de intekenaars op de post. Eén-vijfde van de oplage is inmiddels bijna vergeven. De oplage is net groot/klein genoeg om er in betrekkelijk korte tijd collectors-items van te maken.

Heeft het nummer een thema, onderwerp?
Nee, al is de verleiding groot, ik wilde geen thema's. Eén themanummer staat echter wel gepland, dat zal ± nummer vier of vijf worden.
Daarin uitsluitend concertfoto's, die vallen nogal moeilijk in te passen binnen de straatfoto's, dus houd ik ze maar even apart. Het lijkt ook een heel mooi nummer te worden.
De nummers krijgen, binnen de straatfotografie, mijn specialisatie, denk ik wel allemaal een eigen sfeer. De eerste foto's die ik kies lijken daarin nogal bepalend, roepen de volgende beelden op.
Zo lijkt het tweede nummer bijv. een heel druk nummer te worden - het derde, maar dat is allemaal nog speculatief, een meer poëtisch nummer.
Als ik denk dat dit goed gaat worden, ga ik dat natuurlijk accentueren. Maar ik wil vooral niet in het voren teveel vastleggen, 'vrij' blijven in de keuzen per nummer. Alles kan veranderen vlak voor verschijnen.
Als alles goed gaat verschijnt het tweede nummer halverwege 2010, het derde eind 2010, begin 2011.


Waarom kom je met je eigen magazine?
Vreemd genoeg blijk achteraf altijd dat het al heel lang heeft gesmeuld. Ik heb al eens een tijdschrift gehad en m'n vorige boek DAMRAK had ik eigenlijk ook al in de vorm van een tijdschriftje willen hebben, dus gewoon met twee nietjes.
Dat kon toen om technische en commerciële redenen niet. Heb er toen in alle gauwigheid nog een ruggetje bij ontworpen - ik ben goed in 'last minute' oplossingen. Ook mijn vorige uitgever, Menno van der Koppel, runde een tijdschrift samen met Colin Jacobson, het blad REPORTAGE. Toen ik het tijdschrift RECORD van Daido Moriyama zag viel het dubbeltje, dat was precies mijn oplossing. Mijn titel verwijst naar beiden.
De productie van boeken is altijd een zeer tijdrovend gebeuren, er moeten sponsoren gezocht, uitgevers gevonden, er moet een goede bodem gecreëerd in de vorm van presentatie en tentoonstellingen. Dat kost allemaal enorm veel tijd. Ondertussen ben ik maar werk aan het produceren, ik was het zat dat al dat werk vooral maar op de plank blijft liggen. Een tijdschrift is een veel 'sneller' medium waarin ik eens in de zoveel tijd mijn ei kwijt kan. Daarom lijkt het voor mij een ideale vorm.


Ik verheug me er op. Heb ik nog éen vraag: Wat is (goede) straatfotografie, behalve dat het buiten en op straat is gemaakt?

Alle vormen van fotografie op straat zijn feitelijk natuurlijk straatfotografie. Er zijn mensen die stadsgezichten/-details maken, mensen die middels foto's dingen verzamelen die ze op straat zien.
Je zou ook architectuurfotografie als straatfotografie kunnen zien. Maar voor mij is één groot kenmerk van goede straatfotografie het in beeld brengen van het leven op straat en daarmee bijna 'en-passant' de veranderingen die zich in de maatschappij voordoen. Hoewel ik best eens een landschapje of portret mag fotograferen, zal natuurfotografie mij nooit zo lang blijven boeien als het fotograferen van mensen op straat. Het 'leven' van mensen laat zich gemakkelijker vastleggen dan het 'leven' van de natuur. Wat mij betreft moet je natuur of architectuur zelf beleven, een afbeelding voldoet niet. Het menselijk leven op straat leent zich veel beter om te vangen, als je goed bent. Wat mij betreft is echte straatfotografie dan ook meer een manier van leven; je ziet aan de foto's van een straatfotograaf dat hij erin leeft, dat het meer weg heeft van een obsessie, vaak zelfs verslavende trekjes heeft. Een straatfotograaf moet in vrijheid z'n gang kunnen gaan.

Bedankt, ik wacht met ongeduld!

Michiel Wijnbergh