Posts tonen met het label fotoboek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label fotoboek. Alle posts tonen

donderdag 19 juli 2012

09-01-2012 RE: beste wensen Ha Melanie, Hier is het niet zo goed, ik ben in 2009 flink gevallen met de fiets over de kop, kweet niet of ik dat al heb verteld, hersenkneuzing, scheurtje jukbeen en erg lang herstel nodig, toch weer gaan werken en doorgemodderd, mijn man heeft er ook last van en door drukte op zijn werk kreeg hij weer migraineaanvallen met uitvalsverschijnselen linkerkant lijf. Hij heeft nu gelukkig een leuke nieuwe baan in (.) en gaat op de fiets naar het werk. Die val met de fiets heeft bij mij het een en ander losgerammeld en op een gegeven moment, eind 2010 storte ik in. Heel mijn shitverleden kwam eruit. Ben sexueel misbruikt door mijn stiefvader vroeger, mijn moeder heeft me nooit opgevoed zoals het hoort en zo kwam ik bij psycholoog terecht en zit nu op een telefoontje te wachten, ga me laten opnemen in een C.P.H. in Wijchen. Dat is een Centrum voor Psychisch Herstel, door de week daar en in het weekeinde thuis. Heb even die afstand van thuis met de kinderen etc nodig om alles goed te kunnen verwerken en bij mezelf te komen. Heb geen zelfvertrouwen, geen eigenwaarde, weinig assertief wat me allemaal tegenzit in heel het leven. >>knip<<

Daar zat ik dan, begin dit jaar, te kijken naar dit mailtje. 'Even' die leuke oudklasgenoot van het Peelland College een nieuwjaarswens gestuurd en dan dit als reply...wauw, heftig..!!! Dit was het begin van een korte en hevige mailwisseling, immers, Marije werd opgenomen en zou daar geen computer tot haar beschikking hebben. Na meer dan 25 jaar was ze er klaar mee, en kwam alles er uit.

Al vrij snel vroeg ik haar: kun je niet af en toe een foto maken en me die sms-en? Gewoon met je telefoon, hoeven geen hoogstandjes te zijn, maar gewoon een beeld wat je tegenkomt tijdens je verblijf daar en wat voor jou bijzonder is. Het idee was; we sturen elkaar elke paar dagen een foto om zo met elkaar in contact te blijven en maken hier uiteindelijk een boekje van.

Helaas bleek Marije een oude mobiel te hebben die mijn bestanden niet ondersteunde. Maar niet getreurd, Marije werd zó enthousiast dat ze toch stevig door fotografeerde en me het resultaat steeds weer toestuurde. Nu, een half jaar later, hebben we puur van haar werk en teksten een boekje gemaakt over haar periode in Wijchen. Oh, wat ben ik trots.
Kippevel als ik zie wat fotografie voor en met mensen kan doen.

Ze heeft naast fotografie ook haar pianospel weer opgepakt, is weer gaan tekenen/schilderen, kortom, ze kan haar creatieve ei weer kwijt! (en zo kende ik haar) Na haar opname heeft ze meer tekst en uitleg gegeven over haar periode intern, en deze is ook verwerkt in het boek.

Vanaf nu zal Marije ook met u haar verhaal delen in dit bijzondere boek, een samenwerking tussen Artstudio23 en Marije Fotografie


woensdag 8 juni 2011

Jaarboek op de pers

Het Jaarboek 2011-2012 is inmiddels gedrukt.
Vormgever Teun van der Heijden en René Gerritsen hebben bij de pers gestaan toen de eerste vellen werden gedrukt. Daags daarna kwam een eerste gevouwen exemplaar ter controle bij Teun, die daar toch weer van schrok. Donker!  Niet alles, vooral één katern. Crisisberaad met de directeur van drukkerij LenoirSchuring. De volgende werkdag, onder het kritisch oog van Teun en mijzelf, is één drukvel - acht pagina's - herdrukt. Beetje rood er uit, tikkie geel er uit. Het zijn maar heel kleine stapjes, maar je zag de foto's opknappen. Het wordt frisser, helderder, het zompige gaat er vanaf, meer contrast en details in de donkere partijen.
De drukker had het er moeilijk mee. Drukpersen zijn  uitgerust met nauwkeurige meetapparatuur. Als de densiteit goed is, zou het drukwerk goed moeten zijn. Nu vroegen wij willens en wetens de densiteit te laten afwijken. "Dan moet je eigenlijk terug naar de lithografie", zei hij. Dat wil zeggen: de foto's bewerken. Maar dan moet je vervolgens nieuwe platen maken en gaat alles veel langer duren.
Teun en ik zijn weggegaan toen één kant van het papier bedrukt was. Er staat een foto op van een fotograaf die, als een van de weinigen, van de vorige uitgave beslist niet vrolijk werd. Bij deze uitgave kan hij ervan verzekerd zijn dat zijn pagina verreweg de meeste aandacht heeft gekregen van het hele boek.

De hele gang van zaken laat wel weer zien hoe ontzettend belangrijk het is om bij het drukken van je boek met de nodige kennis bij de drukker aanwezig te zijn. Teun van der Heijdens oog is zeer kritsich en geschoold. En minstens even belangrijk is het dat je een drukker hebt die echt een topproduct wil afleveren. LenoirSchuring heeft laten zien dat ze dat willen.
Ik verheug me erg op 18 juni. Je komt toch wel even je boek halen in Naarden, nietwaar?


Ook mooie verhalen over het drukken van je boek? Mail ze ff, of schrijf hier een reactie!

donderdag 11 maart 2010

Glaswerk in Blurbboekjes van Tom Meerman

Met een lijst van te bezoeken woonhuizen en musea vloog ik onlangs naar Londen, om er glaasjes te fotograferen. Tot mijn vreugde scoorde ik op 10 kilometer hoogte al mijn eerste, inschattend dat dat beeld niet meer overtroffen zou worden, die reis. Dat kwam uit. Veel glas zag ik wel, maar zulk licht niet meer. Vijftien musea later had ik toch geen collectie voor een nieuw boekje.
Dat had ik al wel uit Parijs, India, Nijmegen (Valkhof museum), en verder van overal op de wereld.
Bij Blurb kan je met me mee op reis -virtueel dan. En in Verres de Paris vertel ik over wat dat glaswerk betekent.



L' histoire se répète
By Tom Meerman-Triton


Reflections and tr...
By Tom Meerman-Triton

dinsdag 9 februari 2010

Het Veer van Istanbul - Nieuw boek van Nicole Segers en Irene van der Linde


‘Turkije is als een schip dat naar het westen vaart, terwijl
de mensen op het schip naar het oosten lopen.’ Irene
van der Linde.


Op zaterdag 13 februari verschijnt van documentair fotografe Nicole Segers en schrijfster Irene van der Linde: Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus. Een unieke combinatie van fotodocumentaire en literaire non-fictie. Per veerpont pendelen Irene van der Linde en Nicole Segers tussen de Europese en Aziatische oever van Istanbul. Van der Linde volgt de levens van uiteenlopende stadsbewoners. Segers blikt vanaf de boot over het water en verbeeldt de grens.

Net als de veerpont bevindt Turkije zich tussen twee continenten. Vaart het land richting Europa, of zal het toch de andere kant op gaan? Voor veel Europeanen valt Turkije buiten de Europese Unie, de Bosporus  vorm de grens: daar begint Azië en de islam. In Turkije zelf ligt dat anders. Daar zijn het juist  conservatieve islamieten die toenadering zoeken tot het Europese continent, terwijl westers georiënteerde seculieren zich ervan afkeren: zij zien in Europa geen bondgenoot meer. ‘L’Europe?
Pourqoui?’ zo roept de sopraanzangeres Ece uit.
Beeldredactie voor boek en tentoonstelling zijn het resultaat van een intensieve
samenwerking tussen fotograaf Nicole Segers en redacteur Marc Prüst. Samen creëerden
zij een beeldverhaal dat perfect de verschillen en overeenkomsten tussen Azië en Europa,
Oost en West aangeeft. Het laat zien hoe het veer beide oevers van de Bosporus verbindt.

Kunsthal
Op zaterdag 13 februari om 17.30 uur vindt in de Kunsthal te Rotterdam de presentatie van het boek en de opening van de tentoonstelling Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus plaats door cabaretière Nilgün Yerli. (de Kunsthal, Westzeedijk 341, Rotterdam, tentoonstelling t/m 18 april)





Nicole Segers
Nicole Segers (1960) is documentair fotograaf. Ze publiceert haar werk in binnen- en buitenland. In 2004 exposeerde zij werk uit Het einde van Europa in de Kunsthal te Rotterdam en werkte zij samen met Rem Koolhaas voor The Image of Europe in Brussel.
Foto’s uit Het veer exposeerde ze in Fort Europa (Almere, 2007), Breda Photo (2008) en het
Amsterdamse Centrum voor Fotografie (2009).

Marc Prüst
Marc Prüst (1975) is freelance fotografie adviseur en curator. Na een studie Internationale
Betrekkingen en Japans, werkte hij enkele jaren voor World Press Photo in Amsterdam. Na
afronding van het boek en tentoonstellingsproject Things As They Are, Photojournalism in
Context since 1955, vertrok hij naar Agence VU’ in Parijs om daar de culture activiteiten van
het agentschap te ontwikkelen. Sinds 2009 werkt hij als zelfstandig adviseur met fotografen
en instellingen wereldwijd.



Fragment uit Het veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus

Ik draai me om en zie drie giechelende jonge vrouwen, alledrie strak gehoofddoekt, alledrie gehuld in jassen tot over hun enkels. Ze kijken me brutaal en tegelijkertijd nieuwsgierig aan. De dunste en langste van hen stelt zich voor. ‘Kübra’, mompelt ze, nu opeens verlegen. Ze heeft een smal gezicht, een spitse neus en onderzoekende lichtbruine ogen.
‘Dit is mijn zus Meryem.’ Kübra wijst naar een kleine en wat mollige glimlachende jonge vrouw rechts naast haar. ‘En dat is mijn vriendin Ayşe.’ Ayşe slaat haar ogen neer. ‘We willen graag Engels spreken’, stelt Kübra en ze begint direct: ‘What do you believe?’
‘Eeehh.’ Ik aarzel.
‘Which God, I mean’, verklaart ze ongeduldig.
Ik geloof niet, maar aangezien ‘niet geloven’ geen optie is in Kübra’s laatste vraag en protestant de achtergrond is van mijn familie, hoor ik mezelf ‘protestant’ antwoorden.
Kübra knikt, dat kent ze wel, en wijst vragend naar de fotografe, mijn reisgenote.
‘Catholic’, mompelt zij.
‘Oh!’ kirt ze nu opgewonden en vertaalt het voor de andere twee. ‘Catholic and protestant together. Nice!’
‘And muslim.’ Ze wijst met haar vinger op haarzelf, haar zus en haar vriendin.
‘What you think of our headscarf?’ Kübra kijkt me met wijd opengesperde ogen verwachtingsvol aan, haar dunne wenkbrauwen nieuwsgierig een beetje omhoog getrokken.
‘Do you think it is right or wrong...?’ (Irene van der Linde)





Irene van der Linde & Nicole Segers, Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de
Bosporus, Uitgeverij Lemniscaat /Geb. 592 pagina’s/Prijs: € 37,50
ISBN 978 90 477 0215 3

dinsdag 1 december 2009

Crossing Geeren-Zuid

Urban Exploring us...
By www.MeRy.com


Vandaag -op Wereld Aids Dag- mijn nieuwste boek geupload bij Blurb: Crossing Geeren-Zuid, stills voor mijn 'urban exploring'-achtige serie Traces Of Silence... have a peak here, preview available :) Het was een genot om weer eens met mijn F100 op pad te gaan en ouderwetsche E6 cross foto's te maken...kan geen Photoshop tegenop!

woensdag 14 oktober 2009

Nieuw fotoboek van Martin Roemers

Nu uitgekomen:

Fotoboek ‘Relics of the Cold War’ van Martin Roemers
Uitgegeven door Hatje Cantz
The Cold War is over — yet signs of it still exist. For forty years the Iron Curtain divided the countries of Europe into East and West. The arms race was unleashed, nuclear fallout shelters were constructed, and everyone braced for the worst. Dutch documentary photographer Martin Roemers (*1962) has spent ten years in search of the traces of this period, traveling through the countries of former enemies on both sides of the line. He explored and documented underground tunnels, abandoned system control centers, former barracks, rotting tanks, and destroyed monuments. His photographs are a stark and moving document of this era of hostility, deterrence politics, and the arms race — and also serve as an appeal for future peace.

Met een inleiding van H.J.A. Hofland en Nadine Barth. 144 pagina’s, Engelstalig. Hard cover, met 73 kleurenfoto’s.
ISBN 9 783775 725347 Winkelprijs € 35,-.