maandag 23 augustus 2010

Gezocht: bolle buiken

Op 4 September 2010 willen we in Breda gaan proberen de grootste groepsfoto ooit met zwangere buiken te gaan maken. Hiermee willen we aandacht vragen voor het goede doel: Simavi & het 5e Milleniumdoel, waarmee het het slechtst gaat van allemaal.

Meer info en opgeven via Wereldsdelen

Bekijk ook: Dying for treatment by photographer Marco Vernaschi ...deze beelden breken mijn (moeder)hart...

zondag 8 augustus 2010


Als vervolg op de expositie "VERWORDING" in de Stadsgalerij in Breda heb ik een blurb boekje gemaakt met een 20-tal fotografieën van bouwwerken die zich om verschillende redenen in en in diverse stadia van verval bevinden. Het is in een Engelse editie te bekijken met de klik: http://www.blurb.com/bookstore/detail/1472380

Omslag van een boekje over de visuele invloed van de nieuwe Rabotoren in Utrecht. Gefotografeerd vanaf diverse afstanden om duidelijk te maken wat het nieuwe Utrechtse icoon met zijn omgeving doet. Het boek heeft onlangs het licht gezien en is te bekijken op blurb.com: http://www.blurb.com/bookstore/detail/1446233

maandag 28 juni 2010

10-10-'10: trouwjurken trashen!

Trouwen op 10-10-10??? Je bruidsjurk besmeuren op 10-10-10!

En wel in Fort St. Gertrudis in Geertruidenberg. De Arjan van Dijkgroep groep is onze gastheer op deze bijzondere lokatie! Vanaf 13.00 uur begint de dag met een heerlijk glas champagne. De rest v/d dag zal er een uitgebreid programma zijn met kleine en grote fotoshoots door fotograaf MeRy (Melanie Rijkers) & echtgenoot Hans van Nunen, een high-tea en een spetterende afsluiter met DJ & schuimkanon.

Aanmelden kan via TrashTheDress.nl of lees er alles over in ons persbericht.

P.S: ook andere fotografen zijn welkom, evenals partners, vriendinnen en niet 'trouwdag'-geklede mensen.

infraRED - nieuw roodharigen fotoboek van MeRy

maandag 3 mei 2010

Awards Day van World Press Photo


Zondagavond 2 mei 2010 was de officiële uitreiking van de prijzen van de world press photo 2010 in het Muziekgebouw aan het Ij in Amsterdam. Dat was de afsluiting van twee dagen met presentaties en discussies met de aanwezige prijswinnaars en geïnteresseerden. Dit is de slotsessie waarin de hoofdprijs wordt uitgereikt, dat rijtje fotografen op de voorgrond is overigens vooral geïnteresseerd in prins Constantijn die de officiële handeling verricht. Links in het midden op de voorste rij zit Annie van Gemert tussen de andere winnaars.

donderdag 29 april 2010

Op Eva!!!






Vandaag, 29 april, is Eva Besnyö's 100e geboortedag. Gisteren is in het Foam een hele warme en hartelijke bijeenkomst geweest om Eva te herdenken. Familie, oud assistenten, collega's en vrienden van Eva hadden zich opgegeven hierbij aanwezig te willen zijn.

Aanwezig waren o.a. Yara Brusse (dochter), Carry van Lakerveld (vriendin en samensteller van haar overzichtstentoonstelling),
Tineke de Ruiter (vriendin, oud assistent en biografe), Arthur van Norden (ooit schoonzoon, later goede vriend en boekhouder),
Anke Teunissen (Eva's laatste assistent), Adriaan Elligens (Maria Austria Instituut), Marjo van Soest (journaliste en oud Dolle Mina),
Bertien van Manen, Annaleen Louwes, collega/vriendin Ata Kandó (96!) en vele anderen.
Onder leiding van Leo Erken zijn herinneringen opgehaald aan het meest gezichtsbepalende lid van de GKf uit de twintigste eeuw.
Uit de door Leo gemaakte documentaire "Eva Besnyö - de Keurcollectie" zijn fragmenten getoond, die voor een lach en weemoed zorgden. Met een glas Pălincă is een toost uitgebracht op Eva.

dinsdag 27 april 2010

jaarvergadering in Utrecht

Afgelopen zaterdag 24 april was onze jaarvergadering. Te gast bij Fotodok in Utrecht. Mooie tentoonstellingen in het pand.
Een magere opkomst, wat niet verwonderlijk was door het mooie weer buiten.
Nieuwe aanwas met jonge fotografen, dat houdt ons jong.

maandag 26 april 2010




Afgelopen week ben ik begonnen met het fotografisch documenteren van het door Architectuurstudio HH (Herman Hertzberger) ontworpen nieuwe en vernieuwde gebouw van de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden. In tegenstelling tot wat de eenvoudige vorm - een glazen rechthoek die het oude gebouw omsluit - suggereert, is het een zeer complex gebouw waarin naar mijn idee ongeveer alles wat de afgelopen decennia aan schoolontwerp van het bureau van Herman Hertzberger naar buiten is gekomen en is gebouwd, samenkomt.
De niveauverschillen, de studielandschappen, de ruimte van de ruimten, de relatie binnen buiten en in dit geval ook de confrontatie van oud (ontworpen door Bonnema) en nieuw. Een fascinerende uitdaging om dit alles goed in beeld te brengen.

maandag 15 maart 2010

Aspirant-ledenavond dinsdag 9 maart


Dolph Kessler vertelt


Hoe maak je een fotoboek?


Aspirantlid Ria Kock


Paparazzo?


Even voelen...


Aspirantencommissieleden Jeanette Bos, Caroline Grijssen, Eric Kampherbeek en (op de achtergrond) Jaap Bijsterbosch


Genevieve Ruocco toont haar foto's van het North Sea Jazzfestival


Evelien Kooijman met gebonden portfolio


Alle foto's gemaakt door André Homan

donderdag 11 maart 2010

Glaswerk in Blurbboekjes van Tom Meerman

Met een lijst van te bezoeken woonhuizen en musea vloog ik onlangs naar Londen, om er glaasjes te fotograferen. Tot mijn vreugde scoorde ik op 10 kilometer hoogte al mijn eerste, inschattend dat dat beeld niet meer overtroffen zou worden, die reis. Dat kwam uit. Veel glas zag ik wel, maar zulk licht niet meer. Vijftien musea later had ik toch geen collectie voor een nieuw boekje.
Dat had ik al wel uit Parijs, India, Nijmegen (Valkhof museum), en verder van overal op de wereld.
Bij Blurb kan je met me mee op reis -virtueel dan. En in Verres de Paris vertel ik over wat dat glaswerk betekent.



L' histoire se répète
By Tom Meerman-Triton


Reflections and tr...
By Tom Meerman-Triton

vrijdag 5 maart 2010

Treincoupé - Nieuw Blurbboek en expositie Jaap Bijsterbosch

Jaap Bijsterbosch is een van die fotografen die je goed in de gaten kan houden door veel naar zijn weblog te gaan. Daar zie je allerlei series foto's ontstaan en op een goed moment exposeert hij zo'n serie. Bijvoorbeeld: de Diemerlandschappen. Zeer onlangs las ik dat zijn serie Treincoupé in een Blurbboek was samengevat. En er is een raamexpositie bij Studio Franjo in Amsterdam, vanaf vandaag, 5 maart,  tot 11 april.

Even wat vragen aan Jaap.
Wanner ben je met die treinfoto's begonnen?  En wist je toen al meteen dat het een langlopend project zou kunnen worden?
"Op een dag zat ik in de trein en zag tegenover me allemaal slapende mannen. Het leek wel een toneelstuk. Ik had een camera bij me, en voordat ik het wist had ik de situatie gefotografeerd. Al snel ging ik geen trein meer in zonder camera.
Soms ga ik de trein in, uitsluitend met het doel om te fotograferen.
Om op het tweede deel van je vraag te antwoorden, nee dat ik wist ik niet. En ik ben er ook nog niet klaar mee, de expositie en het bijbehorende boek zijn een tussenstation, even de benen strekken. Hierna wil ik verder gaan en meer dan eerst ook letten op de bijzondere en snel verandererende lichtval, zoals die zich vaak in de treincoupé afspeelt."

Ik vroeg me af hoe je te werk gaat. Weten alle gefotografeerden dat ze onderweg
door jou gefotografeerd worden?

"Ik fotografeer met een verborgen camera. Dit om de situatie niet te beïnvloeden. Wel vertel ik vaak achteraf dat ik foto’s heb gemaakt. De meeste reacties zijn positief. Als iemand duidelijk niet wil, dan maak of gebruik ik de foto niet.
Als men niet wil, is het meestal uit een angst de privacy te verliezen. Hoewel ik dat persoonlijk onzin vindt, immers men heeft geen privacy in een publieke treincoupé, respecteer ik dat. 
Het komt ook voor dat mensen al opstappen, voordat ik überhaupt een vraag kan stellen.
Hoe ik verborgen  fotografeer? Tja, keukengeheimen… Wel met een cameraatje wat ik er speciaal voor hebt gekocht."

Als mensen het in de gaten krijgen, wat gebeurt er dan? Ik kan me zo maar
voorstellen dat je wel een paar leuke verhalen hebt.

"Mensen hebben het eigenlijk nooit in de gaten, mijn systeem van verborgen camera werkt goed…… De leukste was in Zwitserland. Een wat oudere vrouw geloofde het pas toen ze foto zag. Ze kon zich niet voorstellen dat ik een foto had gemaakt. Ein Photo von mir? Ach Mensch, Ich bin jah viel zu alt.
Negatieve reacties zijn er weinig en ik vergeet ze zo snel mogelijk.


Je treint nogal wat af, zie ik.  Zijn de foto's op heel veel verschillende plekken gemaakt of is de bulk op een vast traject gemaakt?
"De foto’s zijn overal in Nederland gemaakt, en ook in Zwitserland, België, Duitsland, Engeland, Polen, Italië. De trein is mijn favoriete vervoermiddel.

En probeer je ALTIJD een foto te maken, of maar af en toe?
"Meestal wil ik foto’s maken. Niet altijd gebeurt er wat. Als ik met de trein ga neem ik meestal mijn treincamera mee."

Je wilt, zeg je op je weblog, een soort fictieve treinreis maken. Waar voert die heen?
"Waarheen, geen idee. Eeuwige Roem? Alle gekheid op een stokje: Wat zich
afspeelt in de trein is beschouw ik als een film met als titel: Onderweg. Een waar dat precies is…. Ik vind het onderweg zijn ook veel interessanter dan het aankomen."


Raamexpositie Studio Franjo:
5 maart 2010 tot en met 11 april 2010.
2-e van der Helststraat 1073 AH Amsterdam
Open:             9 tot en met 23 uur, dagelijks.

woensdag 3 maart 2010

Fotoveiling Haiti levert dik 36 mille op

De meest recente fotoveiling van PhotoQ heeft een opbrengst van 36.181 euro gehaald en is daarmee wat de organisatoren betreft een enorm succes geworden. Het hele bedrag wordt gestort op de rekening van het weeshuis in Haiti dat aan het begin door de organisatoren van de veiling als bestemming is vastgesteld.

Van de 198 aangeboden foto’s zijn er 131 verkocht. Op 67 foto’s is niet geboden.
Ik heb mijn steentje bij mogen dragen met een foto uit de serie PUUR. Trotse tienermoeders,
de foto van Amiso & Jermaine bracht 390 euro op :)
Meer via PhotoQ.nl

zondag 14 februari 2010

World press Photo 2010


De presentatie van de reeks winnaars van de diverse prijzen van de World Press Photo begint altijd met de 'rustige' categorieën zoals portret en natuur, lunst en cultuur, om dan via sport door te gaan naar het 'harde' nieuws. De keuze van de winnende foto's in die volgorde levert dan een prachtige opbouw.
Bij de portretten kreeg Annie van Gemert een tweede prijs voor haar serie Jongens en Meisjes. Namens alle GKf leden van harte gefeliciteerd Annie!
Ook enkele andere Nederlandse fotografen kregen een prijs in deze categorie.
De opbouw van de reeks wordt ten slotte afgebroken met dé winnende foto. En wanneer die op het doek verschijnt, de beelden worden allemaal met een beamer op een scherm vertoond, is dat soms, en ook dit jaar, een beetje een vreemd moment, omdat de keuze zo breekt met de opbouw van de reeks foto's die je tot dan toe gezien hebt: van rustig tot heftig, en dan dit weer rustige beeld als winnende afsluiting. Toch denk ik dat een keuze voor zo'n wat afstandelijkere foto wel goed is, het is tenminste een enigszins uniek beeld, rellen en geweld zijn misschien wel te vaak vertoond, en te simplistisch om lang houdbaar te zijn.
Naast de prijzen waren er vermeldingen voor foto's van amateurs, zoals de stervende Iraanse demonstrante en een wat vreemde serie van een naakte Chinese man die op die manier zijn protest tegen wandaden van het regime aldaar verbeeldde. De totale serie foto's vertoonde wel een mooie balans, er leek duidelijk een zekere samenhang in de foto's van al die verschillende onderwerpen, wat wijst op een jury die heel goed weet waar ze mee bezig was, en dat uit een verzameling van meer dan 100.000 foto's, dat is niet niks.

dinsdag 9 februari 2010

Het Veer van Istanbul - Nieuw boek van Nicole Segers en Irene van der Linde


‘Turkije is als een schip dat naar het westen vaart, terwijl
de mensen op het schip naar het oosten lopen.’ Irene
van der Linde.


Op zaterdag 13 februari verschijnt van documentair fotografe Nicole Segers en schrijfster Irene van der Linde: Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus. Een unieke combinatie van fotodocumentaire en literaire non-fictie. Per veerpont pendelen Irene van der Linde en Nicole Segers tussen de Europese en Aziatische oever van Istanbul. Van der Linde volgt de levens van uiteenlopende stadsbewoners. Segers blikt vanaf de boot over het water en verbeeldt de grens.

Net als de veerpont bevindt Turkije zich tussen twee continenten. Vaart het land richting Europa, of zal het toch de andere kant op gaan? Voor veel Europeanen valt Turkije buiten de Europese Unie, de Bosporus  vorm de grens: daar begint Azië en de islam. In Turkije zelf ligt dat anders. Daar zijn het juist  conservatieve islamieten die toenadering zoeken tot het Europese continent, terwijl westers georiënteerde seculieren zich ervan afkeren: zij zien in Europa geen bondgenoot meer. ‘L’Europe?
Pourqoui?’ zo roept de sopraanzangeres Ece uit.
Beeldredactie voor boek en tentoonstelling zijn het resultaat van een intensieve
samenwerking tussen fotograaf Nicole Segers en redacteur Marc Prüst. Samen creëerden
zij een beeldverhaal dat perfect de verschillen en overeenkomsten tussen Azië en Europa,
Oost en West aangeeft. Het laat zien hoe het veer beide oevers van de Bosporus verbindt.

Kunsthal
Op zaterdag 13 februari om 17.30 uur vindt in de Kunsthal te Rotterdam de presentatie van het boek en de opening van de tentoonstelling Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus plaats door cabaretière Nilgün Yerli. (de Kunsthal, Westzeedijk 341, Rotterdam, tentoonstelling t/m 18 april)





Nicole Segers
Nicole Segers (1960) is documentair fotograaf. Ze publiceert haar werk in binnen- en buitenland. In 2004 exposeerde zij werk uit Het einde van Europa in de Kunsthal te Rotterdam en werkte zij samen met Rem Koolhaas voor The Image of Europe in Brussel.
Foto’s uit Het veer exposeerde ze in Fort Europa (Almere, 2007), Breda Photo (2008) en het
Amsterdamse Centrum voor Fotografie (2009).

Marc Prüst
Marc Prüst (1975) is freelance fotografie adviseur en curator. Na een studie Internationale
Betrekkingen en Japans, werkte hij enkele jaren voor World Press Photo in Amsterdam. Na
afronding van het boek en tentoonstellingsproject Things As They Are, Photojournalism in
Context since 1955, vertrok hij naar Agence VU’ in Parijs om daar de culture activiteiten van
het agentschap te ontwikkelen. Sinds 2009 werkt hij als zelfstandig adviseur met fotografen
en instellingen wereldwijd.



Fragment uit Het veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de Bosporus

Ik draai me om en zie drie giechelende jonge vrouwen, alledrie strak gehoofddoekt, alledrie gehuld in jassen tot over hun enkels. Ze kijken me brutaal en tegelijkertijd nieuwsgierig aan. De dunste en langste van hen stelt zich voor. ‘Kübra’, mompelt ze, nu opeens verlegen. Ze heeft een smal gezicht, een spitse neus en onderzoekende lichtbruine ogen.
‘Dit is mijn zus Meryem.’ Kübra wijst naar een kleine en wat mollige glimlachende jonge vrouw rechts naast haar. ‘En dat is mijn vriendin Ayşe.’ Ayşe slaat haar ogen neer. ‘We willen graag Engels spreken’, stelt Kübra en ze begint direct: ‘What do you believe?’
‘Eeehh.’ Ik aarzel.
‘Which God, I mean’, verklaart ze ongeduldig.
Ik geloof niet, maar aangezien ‘niet geloven’ geen optie is in Kübra’s laatste vraag en protestant de achtergrond is van mijn familie, hoor ik mezelf ‘protestant’ antwoorden.
Kübra knikt, dat kent ze wel, en wijst vragend naar de fotografe, mijn reisgenote.
‘Catholic’, mompelt zij.
‘Oh!’ kirt ze nu opgewonden en vertaalt het voor de andere twee. ‘Catholic and protestant together. Nice!’
‘And muslim.’ Ze wijst met haar vinger op haarzelf, haar zus en haar vriendin.
‘What you think of our headscarf?’ Kübra kijkt me met wijd opengesperde ogen verwachtingsvol aan, haar dunne wenkbrauwen nieuwsgierig een beetje omhoog getrokken.
‘Do you think it is right or wrong...?’ (Irene van der Linde)





Irene van der Linde & Nicole Segers, Het Veer van Istanbul. Ontmoetingen langs de
Bosporus, Uitgeverij Lemniscaat /Geb. 592 pagina’s/Prijs: € 37,50
ISBN 978 90 477 0215 3