Expositie "Galerie PITT&CO" People of Paris. 13 April tot 14 Juli

                                           Info:       Expositie Galerie PITT&CO

Gilde der Pijprokers

 

Heerlijk om zo van die koffie, thee en alcoholische wachtruimtes, op stations te bezoeken. Schuif altijd ergens bij aan, toen al  en nu nog steeds, deze foto is van toen;-) Er mocht nog worden gerookt. Mijn buurman aan de bar bestelde een grote bokaal, vol met ambachtelijk gebrouwen Belgisch bier uit de streek. Hield het zelf maar bij koffie, enfin meneer was een verwoed pijproker en zelfs lid van het Gilde der Pijprokers ,het wapen stond op zijn das. Dat zag ik al loerend over mijn brilletje , wat in de loop der jaren zo mijn gewoonte is geworden, zo observeer ik, en zie de  beelden bij mij binnenkomen  die  zich dan vormen tot de juiste plaat. Meneer was  druk met andere dingen, had niet door dat zijn buurman die aan de koffie zat, zijn “good old Mamiya 6MF +50mm”  meetzoeker pakte en  een plaat maakte van het geheel wat hij zag. Slechts een opname, de man wat verder gezeten aan de bar, zag het gebeuren  en keek er naar. Zal vast mijn uitstraling zijn geweest;-), hij greep niet in, of realiseerde zich niet hoe gulzig zo’n groothoek is. Was ook wel een apart fototoestel, waar je een tube met lens erop  uittrekt, dat fotografeert toch makkelijk  als je tussen de mensen zit dan zo’n enorm beest met een grote  toeter, ten heden dage ;-)

Willem.

 

Bezoek mijn B&W album.

 

 

Portfolio Camera- Doc.

Deze week verschijnt er ook een Engelstalig magazine met de portfolio's

Veel kijkplezier,

Willem Wernsen.

Nieuwjaarsdiner

Foto's van het nieuwjaarsdiner, Melkweg, 12 jan 2013, door Eduard de Kam

Jaap Bijsterbosch

EXPOSITIE "HIER EN OVERAL"

Kort maar krachtig: Op 16 december een tentoonstelling van één middag!!!!

JAAP BIJSTERBOSCH exposeert: “Hier en Overal”.

Foto’s die gemaakt zijn op vele plekken in de wereld: Een Luxemburgse treincoupé,  de Rooseveld cabletram in NYC, een winkelstraat in Lille, een Grieks zwembad, een keukentafel in Diemen. Jaap ontdekt vaak op alledaagse plaatsen situaties, die op een bepaalde, bijna banale manier gefotografeerd, licht vervreemdende, bijna surrealistische trekjes gaan vertonen. Op deze manier rondkijkend en fotograferend maakte Jaap de afgelopen jaren vele, vele foto’s waarvan hij deze middag een scherpe selectie laat zien.

Tevens is het de lichtdoop van het boekje “Here & Everywhere”. 

Je bent van harte uit genodigd om tussen 13.00 en 18.00 uur een gezellig fotofeestje mee te vieren. Er zijn drankjes en hapjes aanwezig, maar het wordt zeer op prijs gesteld als je ook zelf wat meeneemt.

De expositie vindt plaats in Studio Lichtpen, de atelier en expositieruimte van Michiel en Renée Wijnbergh in een leegstaand kantoorgebouw in Amersfoort.

Om 15.00 uur vindt ook de bespreking van de opdracht “Sporen” plaats. Iedereen die zich creatief uit kan aan de opdracht meedoen en met een werk naar de Lichtpen komen. De vorige keren was er werk van schilders, beeldhouwers, fotografen, verhalenvertellers, dichters. Doe vooral mee! (Facebook “arty.picturez”)

WAAR:  STUDIO LICHTPEN, LICHTPENWEG 6, 3821 BA  AMERSFOORT (3 MINUTEN LOPEN VAN STATION AMERSFOORT SCHOTHORST). 

WANNEER: 13.00-18.00 UUR.

GKf'ers op PAN

Omdat galerie Eduard Planting met vrijkaartjes had gestrooid, was ik vanmiddag even op de PAN in de rai. Leuk om vooral bij Planting GKf'ers aan de muur te zien. Nou ja, hun werk. Dus. Marie Cecile Thijs had een hele wand voor zichzelf en had al minstens 3 rode stipjes, Reinier Gerritsen was haar buurman. Corinne Kruger hing naast Dianne Arbus.


Of het meer was dan anders of minder weet ik niet, maar er was best zo het een en ander aan fotografie op de PAN. Leuk.

Het verhaal achter de foto II

Ook het verhaal achter de foto van Trui begint voor en achter de toonbank, kan het ook niet helpen maar het is nou eenmaal zo. Komt een vrouw de winkel in, wel even geleden hoor, vraagt om een supermalse biefstuk voor een jarige tante die 78 geworden is en al 70 jaar in haar huisje woont. Koren voor mijn oren natuurlijk, dus ik meng mij in het gesprek en van het een komt het ander, je raad het al. Of ik mocht ……:-) En Jawel ze ging dat voor mij regelen, met een dag was het voor elkaar.

Trui zat al voor het raam, ze woonde in een rijtje van zes onbewoonbaar verklaarde woninkjes in een afbraak buurt. Twee woninkjes waren nog in gebruik, een van Trui en de andere van een paar dames die ook voor de ramen zaten, maar dan met andere bedoelingen. Daar kom ik nog op terug in dit verhaal, Trui woonde dus daar bijna haar hele leven lang, eerst met haar ouders en later met een broer die tot zijn dood ook in dat huisje heeft gewoond en vrijgezel was.

Het was een klein huisje, waar al die jaren niets aan was gedaan, het behang op de muren was nog van dat fluwelenbehang met zo’n koord erboven langs, drie kamertjes, woonkamer, slaapkamer, klein kamertje boven en een keuken. Dat allemaal in de stijl van dik voor de oorlog en vol met antiek, in de slaapkamer was nog een bedstede, maar daar kon Trui (stijf geworden door reuma) niet meer uit komen dus was er een bed geplaatst. Het toilet stond buiten, er was geen achterom.

Trui was blij met mijn komst en kletste wat af, een echte buurtkrant, of ik koffie moest vroeg ze, dat wilde ik wel. Ze pakte een fles met van die( voor een week of twee) door haar zelf gemaakte koffie extract, goot er gekookte melk op, koek er bij en kletsen maar, de koffie was zo sterk dat ik een week maagtabletten heb gebruikt om klachten vrij te geraken. Vooral de buren daar zat ze nog al mee, het stond trui helemaal niet aan wat die dames daar deden, en leefde op haar leeftijd op voet van oorlog met de bewoonsters van het hoekpand.

Trui kon natuurlijk goed zien wie bij de dames zoal op bezoek kwamen, dan liep ze met haar kromme knieën naar de keuken, klom via een klein trapje op het aanrecht en riep door het bovenluikje naar de heren die achterom kwamen,” viezerd weet je vrouw dat wel” en daar waren de dames niet zo van gediend. Eerlijk waar, echt meegemaakt allemaal, maar ik wilde natuurlijk een foto maken en kapte het gesprek vriendelijk af. Trui ging op de rand van haar bed zitten, in een oogopslag zag ik dat het de plaat moest worden, statief opgesteld, Mamiya C330 er op, 400 film erin en opvallend licht meten. Er was niet veel licht enkel een klein raampje waar door de vitrage het licht naar binnen viel. Een lange belichting 1/8 bij F4.5 Trui kan aardig stil zitten alleen haar hand schudde iets.

Ik fotografeerde toen nog niet zo lang en deed nogal wat op de gok, maar na het ontwikkelen van de film zag ik dat ik toch goed zat en ben meteen gaan afdrukken op MG/FB, daar was de plaat van trui, ik was er zo trots op als een aap met zeven…. Een week later bracht ik de foto naar Trui, of ik nog koffie wilde, niet dus, dan maar wat fris en ze liep naar een kast met glaswerk toe om een glas te pakken. Ze had een jurk aan die bleek van haar moeder te zijn geweest. In die jurk zaten bijna dezelfde patronen als het behang, ik naar de auto en de camera maar weer op het statief gezet, opvallend licht gemeten en Trui voor de kast met het portret van haar moeder gezet. Ik kon het niet laten om ook nog eens deze plaat te schieten, Trui vond de foto wel mooi maar zich zelf niet. Enfin, Trui is er al lang niet meer de huisjes ook niet, maar gelukkig de foto’s met een m.i. enigszins documentaire waarde wel, goed bewaren voor het nageslacht.

Willem Wernsen

Happy Halloween!

@Kamera_man
Eric Micotto's kostuum

Wauw...niets te gek voor deze fotograaf uit Japan. Happy Halloween! (en ja, de camera werkt :)

Workshop Webdocumentaire #3

De workshop Webdocumentaire die dezer dagen op het kantoor van de GKf wordt gegeven is in volle gang. Er wordt hard gewerkt, zo laten de foto's van Dick van Aalst zien.

 Je leert er niet alleen met het programma Final Cut Pro werken, maar ook een inhoudelijk goed verhaal neer te zetten. Daarvoor zijn er twee docenten aanwezig: Iris Sikking van Paradox voor het verhaal en Thomas Vroege voor de techniek. Dat geeft - zeker voor de beginners met Final Cut - een prettige mix van techniek en inhoud. Voor wie het programma al in de vingers heeft ligt er  misschien te veel nadruk op techniek.

Webdocu2

Webdokumentaire workshop op GKfburo

Het verhaal achter de foto's

                                              Special van Willem Wernsen in "VSPHOTO"

Blogge

Met goede hulp van Michiel deze avond veel geleerd over bloggen.

Waar voor veel dank Michiel.

Willem Wernsen

De Werelden van Frits Gerritsen

De Melkweggalerie was eind van de middag afgeladen vol voor de opening van de expositie De Werelden van Frits Gerritsen. De expo laat zien dat ons vorig jaar overleden GKf-erelid van alle markten thuis was: van reportagefotografie tot reclamefotografie, Frits fotografeerde alles wat los en vast zat. Op een van de foto's is hij zelfs als model te zien.

Hier wat foto's van Eduard de Kam (eerste 5) en Michiel Wijnbergh (laatste 3)  Klik foto's om ze groot te zien.

 

Vanmiddag opening expo Frits Gerritsen

Vanmiddag opent de expo De Werelden van Frits Gerritsen in de Melkweg, Amsterdam. Kom ook!

Eva Besnyo in Parijs

Dat Eva Besnyo (1910-2003) in Parijs exposeert met de tentoonstelling The Sensuous Image kan je bijna niet ontgaan als je door Parijs slentert. Er hangen kleine postertjes, maar in de metrogangen hangen ook hele grote. Leuk.

Deze expositie loopt van 22 mei tot 23 september 2012.
Adres: 1 , Place de la Concorde, gelegen op de hoek van Rue de Rivoli en de Tuilerieën.
Openingstijden: dinsdag van 11 tot 21 uur, woensdag t/m zondag van11 tot 19 uur, gesloten op maandag.
www.jeudepaume.org

Nieuw boek Dolph Kessler in de maak

De Noordzee rond

In het kader van mijn nieuwe fotoboek De Noordzee rond  heb ik in ruim 120 dagen, verdeeld over bijna vijf jaar, langs de Noordzeekust van Nederland, Duitsland, Denemarken, Noorwegen, Shetlands / Orkneys, Schotland, Engeland en België gefotografeerd.
Ik heb mij laten leiden door situaties die ik interessant en spannend vond en typerend voor de betreffende Noordzeekust.
Soms waren dat de landschappen, soms was dat de industriële ontwikkeling of de visserij, soms waren dat de badplaatsen en verschillende recreatievormen.
Elk land heeft daarbij een eigen en karakteristieke sfeer.

Als documentair fotograaf beweeg ik mij op het snijvlak van romantiek en de (soms rauwe) werkelijkheid.
Mijn foto’s spelen in op het verlangen van de hedendaagse mens naar weidse, ongerepte natuur en verstilling. Langs de Noordzeekust bestaan landschappen die nog vrijwel hetzelfde zijn als tientallen zo niet honderden jaren geleden.
Anderzijds laat ik ook, in verschillende gradaties, menselijke ingrepen en processen in het landschap zien en de onttakeling die dat veroorzaakt.
De Noordzee en de Noordzeekust zijn al lang niet meer ongerept en worden steeds meer uitsluitend het werk- en speelgebied van zijn bewoners.

Hans den Hartog Jager, kunsthistoricus en schrijver, heeft een boeiende inleiding over de foto’s en mijn fotografie geschreven.
Verder gaan de foto’s in dit boek vergezeld van een door Gerrit Jan Zwier, reisjournalist en schrijver, geschreven reisimpressie.

Het boek ligt nu bij de binder en zal op 1 september gepresenteerd worden in Galerie van Kranendonk te Den Haag.
Op vrijdag 7 september vind de boekpresentatie voor Noord Nederland plaats in Galerie Steven Sterk

En wat nu steeds belangrijker wordt: het zal verkocht moeten gaan worden. Daarom kan het boek nu al besteld worden

Optie A. Voorintekening op 1 exemplaar voor 30 euro.

Optie B. Voorintekening op 2 exemplaren PLUS een print van het formaat 27 x 18 cm voor de prijs van 100 euro.

Wil je hieraan meedoen dan kan je via het formulier van de website www.denoordzeerond.nl bestellen
Ik stuur je dan een bevestiging met een overzicht uit welke foto’s je kunt kiezen (indien je voor optie B gekozen hebt).

Nadere informatie over het boek
Het boek telt 208 bladzijden, formaat 30 x 24 cm, hardcover. 109 kleurenfoto's.
De winkelprijs wordt 35 euro. Met een inleiding van Hans den Hartog Jager en met een essay van Gerrit Jan Zwier. Het boek is Engels - en Nederlandstalig

Op de website www.denoordzeerond.nl kan je nog meer informatie over het boek vinden.

Red 2011, portretten roodharigendag Breda

Red by MeRy/Melanie Rijkers wwwArtstudio23.com | Blurb

3 sets of beautiful redheads! Photos made during the redhead days in Breda 2011.

Marije 2.0 by Artstudio23.com ft. Marije Fotografie | Blurb

09-01-2012 RE: beste wensen Ha Melanie, Hier is het niet zo goed, ik ben in 2009 flink gevallen met de fiets over de kop, kweet niet of ik dat al heb verteld, hersenkneuzing, scheurtje jukbeen en erg lang herstel nodig, toch weer gaan werken en doorgemodderd, mijn man heeft er ook last van en door drukte op zijn werk kreeg hij weer migraineaanvallen met uitvalsverschijnselen linkerkant lijf. Hij heeft nu gelukkig een leuke nieuwe baan in (.) en gaat op de fiets naar het werk. Die val met de fiets heeft bij mij het een en ander losgerammeld en op een gegeven moment, eind 2010 storte ik in. Heel mijn shitverleden kwam eruit. Ben sexueel misbruikt door mijn stiefvader vroeger, mijn moeder heeft me nooit opgevoed zoals het hoort en zo kwam ik bij psycholoog terecht en zit nu op een telefoontje te wachten, ga me laten opnemen in een C.P.H. in Wijchen. Dat is een Centrum voor Psychisch Herstel, door de week daar en in het weekeinde thuis. Heb even die afstand van thuis met de kinderen etc nodig om alles goed te kunnen verwerken en bij mezelf te komen. Heb geen zelfvertrouwen, geen eigenwaarde, weinig assertief wat me allemaal tegenzit in heel het leven. >>knip<<

Daar zat ik dan, begin dit jaar, te kijken naar dit mailtje. 'Even' die leuke oudklasgenoot van het Peelland College een nieuwjaarswens gestuurd en dan dit als reply...wauw, heftig..!!! Dit was het begin van een korte en hevige mailwisseling, immers, Marije werd opgenomen en zou daar geen computer tot haar beschikking hebben. Na meer dan 25 jaar was ze er klaar mee, en kwam alles er uit.

Al vrij snel vroeg ik haar: kun je niet af en toe een foto maken en me die sms-en? Gewoon met je telefoon, hoeven geen hoogstandjes te zijn, maar gewoon een beeld wat je tegenkomt tijdens je verblijf daar en wat voor jou bijzonder is. Het idee was; we sturen elkaar elke paar dagen een foto om zo met elkaar in contact te blijven en maken hier uiteindelijk een boekje van.

Helaas bleek Marije een oude mobiel te hebben die mijn bestanden niet ondersteunde. Maar niet getreurd, Marije werd zó enthousiast dat ze toch stevig door fotografeerde en me het resultaat steeds weer toestuurde. Nu, een half jaar later, hebben we puur van haar werk en teksten een boekje gemaakt over haar periode in Wijchen. Oh, wat ben ik trots.
Kippevel als ik zie wat fotografie voor en met mensen kan doen.

Ze heeft naast fotografie ook haar pianospel weer opgepakt, is weer gaan tekenen/schilderen, kortom, ze kan haar creatieve ei weer kwijt! (en zo kende ik haar) Na haar opname heeft ze meer tekst en uitleg gegeven over haar periode intern, en deze is ook verwerkt in het boek.

Vanaf nu zal Marije ook met u haar verhaal delen in dit bijzondere boek, een samenwerking tussen Artstudio23 en Marije Fotografie